و به ذهن نا بالغت آن زمان که ریاضی ندانی فلسفه گویند و آن زمان که فلسفه ندانی منطق و بی آنکه هیچ اطلاعی از منطق و استدلال داشته باشی از جبر و گسسته برایت سخن به میان می آورند !

و ذهن خام تو را آن گونه می پرورند که گویی علوم مجزاست و تو را متفرق گرا و کثرت گرا می پرورند بی آنکه بدانی و به زمان بلوغت دم از وحدت می زنند تا تو را با کلام وحدت آشنا کنند! حال آنکه تو ذات وحدت ندانی و هرگز وحدت را درک نخواهی کرد. آری ما در جامعه ای که به سمبولیسم دچار شده و سمبل گرایی در آن رواج یافته و حال به سوی آیکونیسم پیش می رویم.

وحدت به ذات است و هستی عین وحدت است.

می دانی آیکونیسم چیست ؟

تو به دنبال کلامی و واژه را جست و جو می کنی ؟

آری چون تورا به واژه عادت دادند نه به ذات.

آیکونیسم همان ظاهرگرایی و ظاهر پرستی است بی آنکه ژرفنا و ذات را بشناسی و بدانی.

یعنی تو را با واژه و واژگان بازی می دهند و تو را درگیر ظاهر کلام کنند بی آنکه تو با ذات آن آشنا باشی. درگیر تفسیر کلمه می شوی حال آنکه از ذات و مفهوم آن بی خبر و بی تجربه ای. تنها تو را درگیر نماد ها می کنند و بس !

آری این کلمه را بخاطر بسپار چون روزی در تاریخ خواهند نوشت:"و مردمانی که دچار آیکونیسم شدند."

مادامی که تو را به کثرت می آموزند و تفرقه، تو را به ظاهر به وحدت دعوت می کنند! در نماد ها غرق نشوید. خود را محدود نسازیم به واژه به کلمه به نماد. غورباقه را غورت بده و راحت باش !

در کثرت گرایی و نفاق پیراهن پاره می کنی و به وحدت دعوت می شوی!

فراموش نکنیم که دنیا در وحدت است نه در کثرت و هستی وحدت محض است نه کثرت. پس تکثر گرایی و تقسیم بندی را چه سود ؟

وحدت گرایی تنها وجه اشتراک تمامی بزرگان پیشین نیز بوده. به آن خوب بیتدیشیم.

درگیر نماد ها و ظواهر نباشیم. بخوانیم بدانیم و بیندیشیم تا بمانیم.